Biraz Anlasam Dinlemem Seni

havadır sımsıcacık

ne zaman ısınacak

esmekte fırtınacık

yüze sallıyor nacak

karanlıkta öksüz umarsız

öfkemi kustum yamacına

katran karası ilencimde

amansız kirli akşamına

kuş kanadında yüreğim

çırpınıyor göğünde

şimşek çakıyor gece akıyor

dudağımda patladı

hüznüm dala atladı

beni dörde katladı

ne kol kaldı ne bacak

özlemim köşe başında

çıkmaz sokakları bile

dolaştım üşürken ellerim

hohlasak da titriyorum yine

ciğerime işlemiş buzu

her keresinde al oluyor

bileniyor hıncım

dağlanıyor bedenim

sana gelme nedenim

beni pişman edenim

yerlerde mi kalacak

direniyorum şafağa

yırtılacaktı kör karanlığa

yola düşüyor okullu çocuklar

fabrikaya işe koşanlar

ozan efem acıyor

yüreğime sancıyor

yaralarım gıcıyor

beni benden alacak

bir toprak kokusudur

burnumun ucunda tüten

biraz ağlasam  gülerim sonra

biraz anlasam  dinlemem seni

270411istanbulgülcebuluşma