Nerdesin

Bende kalan resmini kendime ödül sayıp

Tam karşı duvarıma astığım o yerdesin

Senli zamanlarımı düşlerimde kutsayıp

Sonsuz bir umut ile soruyorum nerdesin

Hani o gün giderken çorapsız bastığımda

Kurumamış bir türlü rüzgâra astığımda

Halen daha çıkmamış yıllardır yastığımda

Sana ait kokunu arıyorum nerdesin

Ömrümdeki vefasız senelere yanarak

Dert yükleyip kaleme hecelerde anarak

Mesafeleri aşıp geleceksin sanarak

Gene aynı hayalı kuruyorum nerdesin

Hasretim her sabaha yeni baştan doğarken

Hanı o gittiğin gün gene hüzün yağarken

Şafak ilk ışıkları gecesine sağarken

Her baktığımda seni görüyorum nerdesin

Aradım yüreğimin canhıraş yarasından

Anlatıyorum seni kalemin karasından

Her gece uyku ilen uyanık arasından

Rüyalarımı hayra yoruyorum nerdesin

Senden hatıra kalan tek bir anı satmadım

Nerdesin hayalinden başka bir tat tatmadım

Yüreğimde yangını  kimseye anlatmadım

Özlemi ilmek ilmek örüyorum nerdesin

Hasreti her günüme harman edip sayarken

Senin için tuttuğum son yıldızda kayarken

Beklediğimi bilip sözlerinden cayarken

Tam bıraktığın yerde duruyorum nerdesin.

                                                      Ayşe Kadıoğlu Yıldız