Sinem

Çekmese şu analar , ayrılık acısını

Ayırmayın onlardan ,  yüreğin yarısını

Dindiremez hiç kimse, sinenin sancısını

Kanatmayın ne olur, ananın yarasını

Ağlasa da gözleri , hep gülmeye çalışır

Yavrusu mutlu diye, acılara alışır

Dünya üstüne gelse, evlat için savaşır

Kanatmayın ne olur, ananın yarasını

Semadadır elleri, diller ise niyazda

Şahlanır kaygıları , saklanan her avazda

Su serpiver kalbime, arada bir de yazda

Kanatmayın ne olur, ananın yarasını.

Yükseliyor özlemin, inanki perde perde

Aklımda  binbir soru ,acaba şimdi nerde?

Benim kadar seveni, var mı şimdi o yerde?

Kanatmayın ne olur, ananın yarasını.

Bu gün anneler günü, gönül senle sohbette

Anneciğin  bekliyor,senin için  gurbette

Hiç ayrılmamış gibi ,kavuşuruz elbette

Kanatmayın ne olur, ananın yarasını .