Anam Yok Gününde

Kokunu hiç unutamadım

Yıllar geçmiş olsa da ana

Analar Günü de varmış

O günü yaşayamadın ana

Anaya anne deniyor ama

İnsanlar ana kucağındadır

Yüz yaşın da olsalar da

En kutsaldır anasız Doğa'da

Ana kucağı ve baba ocağı

Söndüğünde bir buruk acı

Dertlere devadır taşı toprağı

Bir yıkık bacası olsa da

Doğulan toprağın her çiçeğin de

Güneşin de suyun da neşesin de

Dokunduğun sevginin yüreğin de

Her günüm de yaşıyor Ana

Ve oralarda konuşan diller de

Ve düşlerimin en güzelin de

Kokun popoma vurduğun

İki elinde ağlarken kucağın da

Dolaşır baba yurdunda Ana