Sensiz Uykularımın Gözlerini Yastıklara Gömme Zamanı

      Âsi serçem,
Gelip gelip,oturuyorsun baş köşeye
elinde bir tebessüm
hece hece fısıldıyorsun kulağıma mâhur bir beste
efsûnlu gözlerinde soğuk hecelerde ısınıyor kıyasıya
ne olacak şimdi ,
söyle;
gül yüzlü hatunlar şuh kahkaha atıyor mu
caddelerin nemli koynuna..?
ve aşksız yürekler delişmence atıyor mu sahil kenarlarında Senin gibi..?
yürek burkacak kadar yüklenme,
sonra düşersin yüreğinin kuytularına;
başına vura vura yalnızlığını …
şimdi,kuşağımda,kınında uyuyan küskün hançer gibi
her şey sessizliğe boğuldu.
yine kötü vurdu,sarsarak savurdun beni hayata
hüzün ilerliyor gidişimin adımlarında
bak,şehir sokaklarıyla birlikte uykuya daldı
gökyüzü eflâtuna çalmaya başladı
mora dönmeye yakın rengiyle bir bulut geçti gözlerimden
bölük pörçük görüntüler üşüştü zihnime
üşüyorum…
kendi sesimin akışında dolu dizgin koşuyor zaman
kirpiklerimin ucunda peydâh oldu ıslaklık
çığlık çığlığa susma ,
sensiz uykusuzluklarımın gözlerini yastıklara gömme zamanı
…
Allah kahretsin..!
ne zaman kendimi kaptırıp ,Seni düşünsem;
yeniden kapatıyorum hayatın şalterini
…