Anladım ki 2

Anladım ki;
Söz dinlemek de
Söz söylemek kadar sanatmış
Ancak, susmak
En büyük zanaatmış

Anladım ki;
Mutluluk, aradığımız sevgiliyi bulmakla değil
Aranan sevgili olmakla mümkünmüş
Ancak aranılan yerde durmak gerekirmiş

Anladım ki;
Her kapıyı açabilmekte hüner
Anahtarı bulmabilmekte değil
Anahtar olabilmekteymiş
Ancak açtığın kapıların ardından
Ummadığın şeyler çıkabilirmiş

Anladım ki;
Kıyıdan uzaklaşmaya cesaret etmedikçe
Okyanuslar keşfedilemezmiş
Ancak köpekbalıkları genellikle
Okyanuslarda gezermiş

Anladım ki;
Marifet,
Her soruya doğru cevaplar verebilmekte değil
Doğru sorular sorabilmekteymiş
Ancak alacağın yanıtlar her zaman 
Beklediğin gibi olmayabilirmiş

Anladım ki;
İyi ustalar yüksek duvarlar örenler arasından değil
Köprüler kuranlar arasından çıkarmış
Ancak köprüler, yıkılamaz yapılar değilmiş

Anladım ki;
Mutluluk,
Elde etmek istediklerinin peşinde koşmakta değil
Elinde olanları sevebilmekteymiş
Ancak bunun için
Elindekilerle yetinmek gerekirmiş

Anladım ki;
Akılda olmak için
Mutlaka okunacak şeyler yazmak gerekmiyormuş
Yazılmaya değer bir yaşam sürmek
Daha çok akılda tutuyormuş insanı
Ancak akıllarda kalmak her zaman
İyi anılmak demek değilmiş

Anladım ki;
Akıllılardan ancak nasihat
İyilerden ise örnek alınırmış
Sadece büyük ustalar ilham verirmiş
Ancak ilham almayı bilmeyenlere
İlham verilemezmiş

Anladım ki;
İnsanın kendini yenebilmesi
Başkalarını yenmesinden daha zormuş
Ancak insan kendini yenebildiğinde 
Sırtı bir daha yerden kalkmıyormuş

Anladım ki;
Ağaca çıkmaya erinenler
Yerdeki çürük elmaları yermiş
Ancak en çok ayağı kırılanlar da
Ağaca çıkanlarmış

Anladım ki;
Yaşarken unutulmak
Ölmeden ölümü yaşamakmış
Ancak bazen unutulmak
Kafa dinlemekmiş

Anladım ki;
Umut, yaşamın en büyük sermayesiymiş
Ve bugün anladım ki;

Bütün sermayem tükenmiş