Dibek

 

kaldırımlara düşmüş
yönü belirsiz
yorgun ayaklar...

köhne hayata küsmüş
dünü belirsiz
dargın hayatlar...

dün yönünü bulur
acılar güneşte kurur

ayaklar hayata uyar
yorgunluk dargınlığı yenerse

feleğin çemberinden tutar
atarım dibeğe...
vurur vurur vururum
şöyle çekilir kenara
vurduğumla avunurum...