Edebiyat ve Kültür Platformu
Aziz
Aziz
Rüyâma gel efendim visâl arzumu dindir
Ben gibi kuytulara hilâl şavkını indir
Hasretin hiç dinmeyen en derunî ağrıdır
Yürekten çığlıklara münhasır bir çağrıdır
Cemalin nazar etse o an erirdim aziz
Seninle doğmak için kaç can verirdim aziz
Nasıl da imrenirim yürüdüğün toprağa
Soluduğun havaya dokunduğun yaprağa
Fesleğenin tenine işlediği dokuyu
Rüzgârın saçlarından dağıttığı kokuyu
Bahtiyardır elbette sana tutunmuş emel
Benim gibi bahtsızın binler ömrüne bedel
Nereden bilecekler çıra gibi yanmayan
Çöl ortasında kalıp serapla uyanmayan
Varlık içinde yokluk iner her gece böyle
Bu sönmeyen efkârı ne dindirir sen söyle
Kor ateşe yaslanan demir benim sevgili
Kapında ümitlenen kıtmir benim sevgili
Şu gök senin deseler arzularım Celâli
Dindirmez dünya zevki içimdeki melâli
Baldan tatlı sözünü işitse kulaklarım
Teslim olur sükûta titrerdi dudaklarım
Bilmem sevinir miydim deniz de yürüseydim
Keşke bir ağaç olup yanında çürüseydim
Günleri çekiyorum üstüme perde perde
Gözyaşı şurubunu döktüm usulca derde
Günahın girdapları ancak senle durulur
Çırpındıkça vuslata ömre sırât kurulur
Çeker derinlerine bu nirânlar Efendim
Gömülür iniltimde feverânlar Efendim
Aç yetim bekleyişler benliğimde kudurur
Alır da sensizliğin dehlizine savurur
Göğsümde sesiz nâlân ışığınla demlenir
Kurumuş aşk pınarım gözyaşıyla nemlenir
Şefaat umuduyla kavrulurken tüm ümmet
Uzat elini bize Ya Hazret-i Muhammed
Sonsuz salat ve selam dolaşsın dilden dile
Yıkar habis ruhları ismini anmak bile
Serinlet yürekleri iki cihana server
Ol sancağın altında bize de bir gölge ver
Mücrim hallerimizi ukbâya ektik aziz
Bin beşyüz yıldır yanan acılar çektik aziz
Ben gibi kuytulara hilâl şavkını indir
Hasretin hiç dinmeyen en derunî ağrıdır
Yürekten çığlıklara münhasır bir çağrıdır
Cemalin nazar etse o an erirdim aziz
Seninle doğmak için kaç can verirdim aziz
Nasıl da imrenirim yürüdüğün toprağa
Soluduğun havaya dokunduğun yaprağa
Fesleğenin tenine işlediği dokuyu
Rüzgârın saçlarından dağıttığı kokuyu
Bahtiyardır elbette sana tutunmuş emel
Benim gibi bahtsızın binler ömrüne bedel
Nereden bilecekler çıra gibi yanmayan
Çöl ortasında kalıp serapla uyanmayan
Varlık içinde yokluk iner her gece böyle
Bu sönmeyen efkârı ne dindirir sen söyle
Kor ateşe yaslanan demir benim sevgili
Kapında ümitlenen kıtmir benim sevgili
Şu gök senin deseler arzularım Celâli
Dindirmez dünya zevki içimdeki melâli
Baldan tatlı sözünü işitse kulaklarım
Teslim olur sükûta titrerdi dudaklarım
Bilmem sevinir miydim deniz de yürüseydim
Keşke bir ağaç olup yanında çürüseydim
Günleri çekiyorum üstüme perde perde
Gözyaşı şurubunu döktüm usulca derde
Günahın girdapları ancak senle durulur
Çırpındıkça vuslata ömre sırât kurulur
Çeker derinlerine bu nirânlar Efendim
Gömülür iniltimde feverânlar Efendim
Aç yetim bekleyişler benliğimde kudurur
Alır da sensizliğin dehlizine savurur
Göğsümde sesiz nâlân ışığınla demlenir
Kurumuş aşk pınarım gözyaşıyla nemlenir
Şefaat umuduyla kavrulurken tüm ümmet
Uzat elini bize Ya Hazret-i Muhammed
Sonsuz salat ve selam dolaşsın dilden dile
Yıkar habis ruhları ismini anmak bile
Serinlet yürekleri iki cihana server
Ol sancağın altında bize de bir gölge ver
Mücrim hallerimizi ukbâya ektik aziz
Bin beşyüz yıldır yanan acılar çektik aziz
Aziz başlıklı yazı MustafaDoğan tarafından
27.05.2011 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 5
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.