Her Rüzgarda Duyasın Diye

Ey, göçerlere özenen kadın

Göçerlik yedi göbek geçmişinde senin

Yetmedi mi?

Kolların boynumda kalsın, istemiştim

Kolların boynumda kaldı, sen gittin

Bedeni olmayan bir çift kol

Kutsal emanet, sonsuza kadar taşımak için

Uzaklık

Önemli bir kavram değil artık bende

Gülbank aldım erenlerden

Yedilerle söyleştim, kırklara karıştım

İda dağını karış karış dolaştım

Yukarıdan bakıp

Kanatlarımın altına aldım seni

Boz atımın nal izleri sahilde

Gül diyorum sana Gül

Severmişsin bu ismi

Ağlama Gül

Türkü kadar güzel ismin

Gülden terazi yaparlar

Gülü gül ile tartarlar

Gül alırlar gül satarlar

Çarşı pazarı güldür gül***

Gül,

Dikenlerin  değil

Ben aşındırırım onları avuçlarımla

Kanatırım ellerimi

Bülbülün Gül'e aşkı Hakk'için

Bakışlarımı senin için bırakıyorum

İda'nın eteklerine

Ve bağlamamın tınısını

Her rüzgârda duyasın diye…

***Hatayi'nin dörtlüğü.