Oh Be

Usumdaki hayalin,
Sabahın ilk ışıklarına uzanabilseydi...
Ve seninle güne merhaba diyebilseydim...
Yine boşluklarda gezer gözlerim.
İçimdeki sensizlik ağır mı ağır geliyor yüreğime.

Aynalara bakıyorum buğulu gözlerle.
Gözlerim boşluklarda...
Aynada kanasa da içimdeki umutlar
Cam kırıkları batsada gözlerime,
Ben yinede o kanayan gözlerimin hüznünde,
Seni beklemiştim suskun ve çaresizca.

Yorgun akşamların
En demli saatlerindeyim.
Sokaklar sessiz,
Baykuş sesleriiyle inliyordu geceler.
Serin rüzgarların koynunda
Islak kaldırım taşlarını arşınlasada ayaklarım...
İçimdeki hüzünle,
O yorgun bedenim,
Uykuya dalıyordu göz kapaklarımda.

Yalnızlığımın;
Yada anlaşılmaz bir yaşam çizgisindemiyim.
Ufuk çizgisinin bir üzerine çıkabilsem......
Bir oh çekeceğim.

Rüzgarların sesinde şarkılarım
Martının kanadında özgürlüğüm.
Bulutların neminde gözyaşlarım...
Yıldızların sönük ışıklarında...
Suskun kalan umutlar....

Bir çizgi çekiyorum artık gelecek günlerime.
Bu gecede rahat kalayım.
Dalgaların sesiyle uyuyacağım kana kana.
Sabahın ilk ışıklarıyla uyanmasın gözlerim.
O yemyeşil ihanet kokan gözlerini,
Sana bırakıyorum.

Oh be diyeceğim, bir elveda derken
Yaşamın ayrı bir tadında kalemim...

SEZAİ KAYA BALIKESİR
19.02.2008