Sen Yoktun

Gittiğim her şehir yoksuldu,

Kokun sinmemidiği için caddelerine

Dilsiz ve hüzünlüydü kaldırımları

Adımlarına muhtaçtı çünkü

Vurulmuş her martının

Aklında kalan simit kırıntısı,

Karaya oturmuş her sandalın

Denize bakan yanı gibi

Arzulanandı avuçların..

Düşmeyen

Her yağmur tanesine inat,

Ellerine dokunabilmek için,

Kendi gözyaşlarıyla kendini suladı çiçek.

Kurumaya yüz tutmuş bir yaprak

Dalından kopmamak için verdiği çaba

Saçlarına deyebilmek içindi.

Çünkü yumuşaktı Saçların,

Saçlarında bahar vardı..

Gördüğüm her sokak lambası sönmüş

Dokunduğum her çocuk ağlıyordu

Dokunan bendim çünkü, Sen değil !!

Sürekli çalan hüzünlü bir şarkı kulaklarım da

Ölümü çağırıyordu.

Sen yoktun çünkü şehirde

Edalı tavırların

Tebessümlerin yoktu

Ben ağlıyordum yokluğuna

Şehir ağlıyordu kahroluyordu..

20,03,2011

Kaç yalnızlık bir ölüm eder bu şehirde?

Kaç Aşk Gebedir ayrılıklara?

E.Bayam