O Bir Cümle

Ben bir cümle o bir roman

O bir cümle ben yine yalnız..

Bir mürekkebin kuruma noktasını görür gibiyim

Durduranım yok ağzı açık bir kaptayım

Beni yazan şairse bu aralar ne hissettiğini bilmiyor

Bir öyle bir böyle..

O bir cümle

Sade, zarif kuşkusuz..

Ben bir cümle

Bilinmeyen renkler dolu..

Gökkuşağını geçtim galiba

Renk deryasında yüzerken kendi rengimde kaybolmuşum

Geçmeyen bir günün ufkundayım

Sorular cevapsız sabahı bekler..

O bir cümlede anlatılamaz

Ben bir cümlede görünmeyenim..

Bilinmiyor ki tadı geçen zamanın

Alışkın olsam da aşksız her yanım

Kirpiklerinde salla boş ver aldırma

Rüyanda bile hayale dalma..

O bir cümle meleğin öyküsü

Ben bir cümle kurumuş mürekkep..

Sefa Mustafa Anwar
“HawicE”