Ferman

           FERMAN

Kalem kırmış ferman yazmış sevdiğim

Ölüm susar  hasret vurur bir zaman

Dirhem dirhem petek gibi dizdiğim

Ağu verir şerbet diye bir zaman

Dil söylemez  tükenirken umutlar

Gönül kuşu içten döker ağıtlar

Bu yarayı nerden bilsin tabipler

Derman arar dolaşırım bir zaman

Bilirmi ki derdin ehli olmayan

Yar yoluna can ile baş koymayan

Kör hançeri sinesinde bulmayan

Mecnun olur Leyla dermiş bir zaman

Kuldur Ahmet deli gönül birine

Hasret  döker ca nan diye diline

Bir seyyahım döndüm sevda gölüne

Sahralarda serap oldum bir  zaman

                 AHMET BOGÜN

             MUĞLA/KÖYCEĞİZ

                  04/04/2010/