Bilinmeyen Denklem

Bu gece ana avrat küfretmek geliyor içimden,

Satırlara isyanımı dökmek geliyor ya

Sırça köşküm buharlanır,

Yakışık almaz diye susuyorum

Dua ederken Allah'ıma;

Sabır derken ya kulum,

Kusura bakma kader,

Gizli bir kaç satırda,

Sana her gece nefretimi kusuyorum.

Fırlıyorum gece yarısı sokaklara,

Ayazda bazen üşüyor,

Bazen ateşlerde kalıyorum,

Ne çılgınlıklar gelmiyor ki aklıma,

Bazen diyorum.

Haydi, Havva değiştir şu hayatı,

Değiştir şu rayı bozulmuş yaşamın çemberini,

Yak şu şehri diyorum da

İçinde sevdiklerim var,

Yapamıyorum.

Yine bana hüsran yine ayrılık, düşüyor,

Bu hiç bilinmeyen denklem de,

Çözümsüz kalıyorum da,

Kendi kendime küfrü basıyorum;

Karanlıklar benim,

Yalnızlık benim,

Hasret benim.

Hüzün dersen hiç bitmiyor,

Yine sensiz gecenin sabahında,

Sabah sırmasını döküp ayrılırken,

Ben karanlık odama giriyor,

Sigara kokan paltomu duvara asıyorum;

Ölmedim, ölemedim işte,

Kime sorsan YAŞIYORUM.