Sahi Dönecek Misin

Akşam oldu,
Her zaman ki gibi aklımdasın yine,
Sensizliğin verdiği eziklikle,
Yetim çocuklar gibi boynu bükük,
Ve bir o kadar özgünüm yine,
Gitmeni gerektirecek ne yaptım ki,
Paylaşamadığım yalnızlığımın soğukluğu,
Ölüm sessizliğini andırırken yüreğimde,
Duygularım sessizliğin çığlıklarıyla aşık atmakta,
Tenimin tenine olan özleminden mi?
Aşkının sol yanımda bıraktığı izden mi?
Saçlarım pamuk tarlasına andırır,
Günden güne eriyorum,
Ve sen bunu bilmezsin,
Görmezsin…

Haykırmak istiyorum,
Yalnızlığın acısını,
Yüreğimdeki sızıyı,
Haykırmak…
Çığlıklarım Erciyes'in zirvesinde yankılanırken,
Feryadımı duymamanın imkanı kalır mı?
Sensizliğe katlanmaya mecalim kalmadı artık,
Hasretin virüs gibi bedenime yayılmakta,
Günden güne mum gibi erimekte olan bedenim,
Kavuşabilme umuduyla ayakta durmakta,
Umutların azaldığı zamanlarda,
Yaşadığımız anılar takviye kuvvet olarak araya girmekte,
Yıkılmadım,
Ayaktayım…

Dönmeni bekliyorum,
Döneceğini umut ederek geleceğe dair planlar yapıyorum,
Sensiz hiç projeye imza atmadım,
Hiçbir senaryoda yer almadım,
Hatta figüran olarak bile oynamadım,
Bütün düşlerimde sen varsın,
Fallarda bile sen çıkıyorsun,
Anladım ki sensiz olmuyor,
Sahi dönecek misin?