Unutmalıyım Yeter

Senli günlerimi hep unutmalıyım yeter

Yollarımı gözleme unut bekleme beni

Ayrılık neymiş gör de anla ölümden beter

Sık sık karşıma çıkıp artık yoklama beni

Dert keder oldu yine bana hep acı ödül

Kim anlar ki halimden deli divane  gönül

Hicranı öğrettin de oldum şakıyan bülbül

Rüyaların da bile sarıp koklama beni

Ferhat gibi olupta  beydağını delsende

Kerem gibi közlenip yanıp küle dönsende

Mecnun  gibi sürünüp çöllerede gezsende

Sildiğin gönlüne de tekrar ekleme beni

Cümle alemde bilir kimdi zalim vicdansız

Sensiz senle yaşadım yüreğim suskun cansız

Artık bitti yalvarsan sana dönmem imkansız