Sana Geldim

Sana geldim

Tüm ümitlerin bittiği anda

Gönül yurdum işgallerde

Nice savaşlar vermiş

Her defasında

Geri püskürtmüş olsa da

Bu defa yenildi işte

Tüm olumsuzluklara

Hayata pozitif baksam da

Gün gelip bitiyormuş meğer

Bendeki ben 

Ümit uçurumlarından

Karanlık bilinmeyenlere düşüyor

Yaşama dair ne varsa

Yüreğim sevdasına uzanıp

Tutmak istiyor ellerinden

Ümitsizlik giriyor araya

Kayıyor ellerimden

Düşüyor bedenim, ümitsizlik kışlarına

Bir köz olsa hani

Isınır bendeki ben

Kıvılcımlarım ateş alır

Sıcağım yakar, soğuğum dondurur

Yaz ım kış, kışlarım yaz olur

Tipi tipi yağıyor

Uzatsam ellerimi, tutmak için

Kayar ellerimden hayat

Sarılmaya çalışırken

Donuyor ellerim,

Titrer parmaklarım

Sensizliği kucaklıyor, can diye

Ümitsizlik içmiş yüreğim

Öylesine sarhoş ki ayılamıyor

Ne yaptığını bilmez bir halde

Son bir çaba

Ellerim uzanmış sana

Gözlerimdeki nem

Yağmur olmaya hazır

Bir umut ışığı belirsin

Ne olur senden bana

Birazdan yağacak yüreğim

Damla damla nasılsa

Hazan mevsimi başladığında

Dökülür tüm ümit yapraklarım

Dört mevsim biter bende

Hazana dönen yaşam mevsiminde

Baharı görmeden kış olur ömrüm

Karanlıklar ötesinden sen gel ki

Umut ol, ışığım ol

Doğ bana güneş gibi

Gün gibi aydınlan bende

Kır ümitsizlik kabuklarını

Silkinip çıkayım sana

Hüzün karları yağmış

Gönül topraklarına

Yeniden kardelenler gibi

Ümitsizlik buzlarını kırıp

Yaşama dönelim yeniden

Sen bana bahar ol

Ben sana bir ömür boyu

Yar olup yaren olayım