Babam

Sabah erken kalkar düşer yollara

Her daim rızkını arardı babam

Yük binerdi civan gibi kollara

Elinin nasrını sarardı babam

Meydana çıkardı elde küreği

Güçlü olmalıydı işin gereği

Yorulmak bilmezdi evin direği

Azimle harçları karardı babam

Yumuşak kalpliydi engin mi engin

Bulunmaz inan ki senin hiç dengin?

Fakir idiyse de gönülde zengin

Bizim için kendin yorardı babam

Layık birer evlat olmadık sana

Şimdi gözyaşlarım karışır kana

Sarar sarmalardın canında cana

Her zaman halimi sorardı babam

Haticen der ömür bir kısa yolmuş

Doyamadık sana vadende dolmuş

Bahçedeki güller sararıp solmuş

Ölmeseydi şimdi sulardı babam

                                                  Hatice  KATRAN