Yok oldun, zeytin gözlüm gönül verdiðim kadýn,

Sevmiþtim seni oysam severken neden bilmem,

Sen gittin hayal oldun, düþmez dilimden adýn.

Hangi meltem eserken, geçti senin yanýndan,

Sen koktun esen yelden bahar koktu bir yandan,

Sandým sen geçtin yoldan, geldin’ de uzaklardan,

Sen gittin hayal oldun, düþmez dilimden adýn.

Bunca zaman geçmiþken, niye düþtün aklýma,

Sen koktun meltem yelde, bir haller oldu bana,

Unutmuþtum ben oysam, yandým ben sevdana,

Sen gittin hayal oldun, düþmez dilimden adýn.

Sen bahardýn yelimdin, esip duran bahçemde,

Kayboldun gittin birden bilmem o gönlün kimde,

Sen yalan oldun bende, çok gördüm düþlerimde

Sen gittin hayal oldun, düþmez dilimden adýn.

Yýllar geçmiþ bir baktým, seven çaldý kalbimi,

Gülmeden geçti zaman, geldi ömrün son demi,

Giymiþim kandan gömlek, isteme sen gülmemi,

A.Yüksel Þanlý er

02 Aðustos 2011-08-02