Abdal Gönül

Hayatım kararmış da, gam ile çile ile

Kaderim acılarım, sayfalardan taşıyor

Haksız  suçlu  da kendi, suçlu arar nafile

Zalim felek durmadan, hep yaramı kaşıyor

Şimdi boynumu büker, kan çanağı gözlerim

Yalana meyil etmem, doğrudur hep sözlerim

Daima hayra yordum, yanıyor bu özlerim

Tek başına çırpındım, dertler beni aşıyor

Ne yapsam yaranamam, anlamadı hiç sözde

Taş gönüller titresin, kör olan görmez gözde

Yolumu çizemedim, yanmışım harlı közde

 Dünya'ya niye geldim, tanrım aklım şaşıyor

Rahat bıraksın beni,olmaz derdime derman

Dermanım tükenmiş de ,  başımı sardı duman

Kadere çatmanın, hesabı kessin zaman

Bunca çileye rağmen,  abdal gönül  yaşıyor

TÜLAY*ASLAN