Safi Pürneşe

gizemli bir el

çöle gönderdi beni

esince bir yel

göle indirdi beni

düğümlerini

güneşe çözdürünce

güğümlerini

ateşte süzdürünce

sevincine bak

maviliğe uçacak

doyunca göbek

boşaldı kabı kacak

tana patırdı

düşlerinde uyanır

yine yatırdı

sevgilere boyanır

gülüne kızıl

güneşleri dolunca

geline gizil

dünya benim olunca

yapıştı köşe

esenlemesi durur

safi pür neşe

şenlenince kudurur

160811denizligülce