Türkmen Ağası Necdet Sevinçe

Antep'in bir "Türkmen Ağası" vardı,

 Ulusunun sevdasıyla yanardı,

 Ülkücü Hareketin Çilegahı;

 Üç aylarda bugün "uçmağa" vardı…

Terk-i diyar etti, gurbete sürgün,

 İstanbul elinde yemişti vurgun…

 Basına, pisine gitmişti dargın;

 Gönül dostlarını bir hüzün sardı…

Çok önceden tehlikeyi sezmişti,

 "Ülkücüye Notları"nı yazmıştı,

 Mahpuslara gire-çıka bezmişti,

 Ona bir tek "Kızıl Elması" yardı…

Kurşundu kalemi, Kılıçtan keskindi,

 Fikir Adamıydı, daim baskındı,

 "Pek Yüce Türk Devleti"ne küskündü,

 Saf Altındı, tam yirmi dört ayardı…

Akciğer Kanseri, onu da yendi,

 Son nefesinde "milletini" andı.

 Sevenlerin unutmayacak dendi…

 Yine ardından ağlattı bu Kürdü(Kurdu)…

Burda NECDET, orada SEVİNÇ vardı,

 Atsız'a gelirim diye söz verdi…

 Oğuz Han'ın huzurunda diz vurdu,

 Buyur dediler Antep'in Bozkurdu…

Atmalı ruhuna okur Fatiha,

 Eminim "Turanı" gitti Fetih'e…

 Şamanlar safa durmuşlar ta diye…

 Esas duruş, selam durur son ordu…

Ö.T. 23.07.2011

Mehmet Demir ATMALI