Kırıldı Kalemim

Kırdım kalemimi,artık tutmuyor elim.
Ne şiirler yazıyorum artık sana,nede içimi döküyorum sayfalara.
Çokta üzülmüyorum aslında.
Hani hep sorardımya aynalara varmı daha güzeli diye aynalar söylemezdi senin adını susardı.
Adı konmamış biri vardı çünkü.
Merak etme artık adını söyler aynalar.
İki yüzlü değil onlar,öldüğünüzü biliyorlar artık.
Merak ediyorlarmış onlarda benim gibi.
Gün gelecek prenses aynaya sorduğunda ayna "kızın senden daha güzel" diyecek.
İşte o zaman anlayacakmı prenses kefensiz gömüldüğünü?
Kızımız aklına gelipte gözyaşları kapatacakmı gözlerinin önünü?
Dedimya çokta üzülmüyorum artık zaten,bu satırlar prensese olan aşkın son sürgünü.. AcT~