Masal

....

Evvel zaman içinde

Kalbur saman içinde…

Bir kızı sevmiştim

Gözleri, kızıla çalan bir kahverengiydi

Dünyada eşi bulunmaz bir periydi…

Uzun, siyah saçları bir yol gibi uzanırdı

Gelip geçenler saçlarını görüp hayran kalırdı…

Gülünce Kafdağı'nın ardından duyulurdu gülüşü

Ondaydı sanki Zümrüt-ü Anka'nın renk cümbüşü…

Her masal mutlu bitse de,

Bu masal mutlu bitmedi;

Cadı, elmayı Prenses yerine Prense verdi

Prens oracıkta geberdi,

Prenses yeni bir Prensle evlendi,

Ve masal sona erdi…
.....

Murat AKTAŞ