Bize Kalan İnsan Değildi

Ne kaldı ki geriye sevgiden 
Sokak aralarındaki camgüzelleri eskide kaldı
Şimdi kaldırımlar yosma dolup taşmakta
Bir bakışta yıkmakta canım delikanlıları
Farklı bakışlar aramak anlamsız artık
Gözünde siyah kesme bir kalem
Dudağında duvardan akma bir boya
Ayağındaki  topuk  temel atar bir binaya 
Eskidendi o afeti devran  kadınlar
Şimdi modanın elinde oyuncak  kadınlar
Kadınlar hep aynı farklılıkta

Hani o sevdaya gül bırakan delikanlılar
Şimdi köşe başları serseri kuşatmasında 
Bir paket sigara adam kesmeyen  erkek  değil
Hele ekmek uğruna adam satmayana
Adam denmez olmuş
Gündüzü uykuda, gecesi kahvede 
Ne yaradanı tanır, ne kul hakkı korur
Emek dediğin zaten hırsızın koynuna girmiş
Zevki sefa etmekte 
Yetim çoktan almış başını, yollara vurmuş

Nerde kaldı insan olan, kadın ve erkek
Bir bütün olarak ayrı düşen
Yarım bile olmadan yok olup giden
Kadını köle gibi gören
Erkeği hep üstün gören
Zihniyetin soysuz nesilleri
Soyu tükenmekte olan son emekler
Son kadın son erkek 
Son insan...