Can Aşk

Sen gittin öksüz kaldı yüreğim
Yağmur suları aldı hayallerimi
Bulanık bir tortu kaldı içimde
Tarümar olmuş ümitlerim
Elin elime değmemişken
Tenin tenimin kokusuna alışmamışken
Yıktın gönlümdeki sırça yuvayı
Gidiyorum dedin zalimce
Oysa gitmemeyi vaat etmiştin
Sen gittin can aşk, canımdan bir parça alıp
Beni içimdeki kuytularda bırakıp
Gözyaşlarım zehir gibi akarken yüzüme
Umursamadın silmedin…

 

Biliyorum sen fırtınadan korkarsın
Yıldırımlar şimşekler ürkütür seni
Gök gürler yağmurlar boşanır
Sığınacak bir yer ararsın
Ben varım demiştim bana sarılırsın

 

 

Sen gittin can aşk, canıma kast ettin
Benim yüreğimde şimdi fırtınalar
Şimşekler çakıyor ruhumda
Korkuyorum saklanacak yer yok
Kalbim savunmasız sensiz
Karanlık bir sokağın ortasında gibiyim
Ne ay, ne yıldızlar parlıyor 
Hatta sokak lambası bile sönmüş
Oyun oynuyor bana bu siyah gece
Beynimde bir yığın soru
Kan ağlıyor gönlüm gittin diye