Edebiyat ve Kültür Platformu
Ankara Garında Seni Bekledim
SENİ BEKLEDİM ÂYE
gecenin soğuğu
kuru ayaza çaldı
yorgunum
uykusuzum
umutsuzum
bu gece
Ankara Garındayım
seni bekliyorum Âye
yirmiüçkırkbeş trenini bekliyorum
yani seni
gecenin son trenini
hangi şehirden gelirse gelsin
hangi yönden gelirse gelsin
seni getirecek olan treni
ben seni bekliyorum Âye
yani seni
gecenin son trenini
hangi şehirden gelirse gelsin
hangi yönden gelirse gelsin
seni getirecek olan treni
ben seni bekliyorum Âye
yolcu salonunun
kör ışıklı lâmbaları
soğuk kanepelerde
oturanları
uyuyanları
yani adamları..
sarı ve soluk gösteriyor
bilmem ben bu yolcuları
tanımam hiç birini
ben seni bekliyorum Âye
kör ışıklı lâmbaları
soğuk kanepelerde
oturanları
uyuyanları
yani adamları..
sarı ve soluk gösteriyor
bilmem ben bu yolcuları
tanımam hiç birini
ben seni bekliyorum Âye
kırmızı bir karanfil
elimde
senin sevdiğin
o benim dediğin
kırmızı karanfil,
bir de ıslak mendil
seni beklerken
ağlamaklı olduğum geceden Âye
elimde
senin sevdiğin
o benim dediğin
kırmızı karanfil,
bir de ıslak mendil
seni beklerken
ağlamaklı olduğum geceden Âye
duvardaki
kristal tozlu ayna
yorgun ve bitkin gösterdi
beni bana
seni görmek için
eğilip baktım sana
içinde göremedim seni Âye
ellerimi ceplerimde
ısıtıyorum ellerimi
yoldan geleceksin
üşümüş olacaksın,
paltom da sıcak
içim zaten yanıyor sana
kollarım seni saracak
ellerim ellerini
bedenim seni ısıtacak Âye
ısıtıyorum ellerimi
yoldan geleceksin
üşümüş olacaksın,
paltom da sıcak
içim zaten yanıyor sana
kollarım seni saracak
ellerim ellerini
bedenim seni ısıtacak Âye
her tren girişinde gara
gözümü alıyor farları
aydınlatıyor duvarları
gözlerim kamaşıyor ışıktan
bakamıyorum peronlara
göremiyorum,yoksun. Âye
gözümü alıyor farları
aydınlatıyor duvarları
gözlerim kamaşıyor ışıktan
bakamıyorum peronlara
göremiyorum,yoksun. Âye
şikayetçiyim geçmeyen zamandan
bir de seni getirmeyen trenlerden
bir de ağır vuran kampanalardan
birede çelik raylardan
üstümden geçiyor hepside
bir bir durmadan, durmadan Âye
bir de seni getirmeyen trenlerden
bir de ağır vuran kampanalardan
birede çelik raylardan
üstümden geçiyor hepside
bir bir durmadan, durmadan Âye
son trenin girdiğinde gara
gecenin körüydü Ankara
bütün vagonlar boşaldı
tüm kapılar kapandı
ışıklar söndü
umutlarım yine içime döndü
içim yandı içim de
yine gelmedin Âye
gözlerim gecelerde
inmediğin vagonlara asılı kaldı
bu ne haldı?
bitmez özümdeki gerçek gayem
O da sana vûslatımdır
sen gelmesen bile
seni yine de beklerim Âye'm
inmediğin vagonlara asılı kaldı
bu ne haldı?
bitmez özümdeki gerçek gayem
O da sana vûslatımdır
sen gelmesen bile
seni yine de beklerim Âye'm
Muzaffer Yıldırım
Ankara Garında Seni Bekledim başlıklı yazı Muzaffer 45 tarafından
24.10.2011 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 3
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.