Gönlümün Güz Mevsiminde

Hayallerim gazel döktü
Eğinme karanlık çöktü

Ümitlerim boyun büktü
Hasret surlarımı söktü…

Bildiğimden derin yarlar

Yağdı düşlerime karlar
Çökertti beynimi sırlar
Her şey benliğimi zorlar…

Çatısı göçtü kalbîmin
Nabzı atmıyor dilimin
Marazı azdı hâlimin
Gücü tükendi elimin…

Hasretim depreşti de dün
Sessizliği seçtim bugün
Hislerime yağdı hüzün
Acıları benden yüzün…

Başıma dertler üşüştü
Sevinç yüzümle küsüştü
Ruhuma çiseler düştü
Ağyar varımı bölüştü…

Yüzümü yuttu sağanak
Düşlerimi bürüdü ak
Zorlaştı canı taşımak

Yük oldu hayat, yaşamak…

Gökyüzünü yara yara
Yoktan yol ararım vara

Göç için çekildi kura

Ateş olmasın manzara…

Diri görürüm ölümü
Kan bürür tefekkürümü
Pişmanlık keser önümü

Bildim bilinmez yönümü…

Çıkmaya köz girdabından
Ağıt yansır her yanından

Yüreğim hâl lisanından
Yardım umar cananından

Gönlümün güz mevsiminde…