Diyemedim

DİYEMEDİM

Çaresizce feryadım çınlarken kulağımda

Kıpır atan gönlüme beden dar diyemedim

Gözyaşımın tuzları yakarken yanağımda

Bunca bela  musibet neden var diyemedim

Gökyüzü boyanırken kapkara bulutlardan

Bıçak gibi keserken güneşi  ufuklardan

Şeytan çığlık atarak dirilir kabuslardan

Takatsiz kalışıma birden dur diyemedim

Güller ağladı durdu hazan düşen ömrüne

Bayrak boynunu büktü mahzundu şehidine

Nice mazlum ah etti caniye, namerdine

Bayram havasında şölen kur diyemedim

Belki ibret içindi belki de haktan öfke

Kimine dur demekti, kimi gafile fiske

Salladı beşiğini desin kullarım keşke

Uyan uykudan bağrı elin vur diyemedim

Ne zaman koca çınar dallanıp bucaklansa

Tek vücut olup kardeş kardeşle kucaklansa

Kendi yağı tuzunda hallenip ocaklansa

Balta nacak vuranı hain yar diyemedim

Atamın huzunda yüz kızartmaktan usandım

Beşikteki bebeğin hesabından utandım

Düğümlendi boğazım  sustu dilim tıkandım

Emanete hıyanet eden zor diyemedim

Dertten derde yetişti türküm asırlar boyu

Mazluma yumuşacık namerde siyah koyu

Altın yaldızla süslü tarihler yazdı soyu

Türküm şaha kalk sana uykun ar diyemedim

Kıtalara diktiğin şu kubbeler senindir

Peygamberden aldığın o övgüler senindir

Tarih kokan maniler bu türküler senindir

İlelebet yanacak kalbin har diyemedim

Hangi şiir eder ki bu derdime kifayet

Sana önderlik yapar önün ardın velayet

İyi oku çok düşün atadan kaldı vasiyet

Budur ancak kurtuluş işin kâr diyemedim

BİLAL TEKİN(SIRLISES)