Öğretmen

…maarif ağacının köklerine…

Sevgi anahtarı alıp eline

İlmin kapısını açar öğretmen

Muhabbet tılsımı dolar diline

İnci taneleri saçar öğretmen…

Cahil tartışmaya başladığında

Yalan, hakikati taşladığında

Âlimler bilimi boşladığında

Durmaz o mecliste, kaçar öğretmen…

Zehre panzehirdir, zulmete güneş

Var mıdır dünyada ahlakına eş?

Mum misali yanar özünde ateş

Engelleri bir bir geçer öğretmen…

Gönüller sultanı, başların tacı

Öfkeye sabırdır, derdin ilacı

Senden ayrı düşmek ölümden acı

Faydalı olanı seçer öğretmen…

Mübarek elidir öpülesi el…

Cehalet bendini odur yıkan sel

O varsa yanında kalmaz bir engel

Zihinleri eker, biçer öğretmen…

Gönül bahçesinde açan güldür o…

Gerçeği söyleyen güçlü dildir o…

Namlunun önünü tutan eldir o…

Öfkesini yutar, içer öğretmen…

O olmazsa ufka karanlık çöker

Bahçelerde güller boynunu büker

Dağlar hüzünlenir, bulut yaş döker

Dünya gurbetinden göçer öğretmen…

M.NİHAT MALKOÇ