Bahtı Kara Gelinlik

Lâl mi oldu dillerin sen neden susuyorsun
Bakışların manidar sanki kin kusuyorsun
Görmez misin yürekte astarı kasıyorsun
             Ket vurma yâr diline zembereği boşalsın
             Sözler acı olsa da tüm gerçekler yaşansın

Ayda yılda bir kere hatır mı soruyorsun
Kanlı düşman mıyız ki uzakta duruyorsun
Tükendi artık sabrım ruhumu yoruyorsun
           Ağır gelmişse sevdam sür gönlünden taşınsın
          İsterse şu yüreğim dirhem dirhem aşınsın

Mazi de kalsa bile kurduğumuz o düşler
Sabır deyip sıkmaya alışkındır bu dişler
Zorlamakla olmuyor kader kısmet bu işler
          Seçtiğimiz gelinlik bırak orda asılsın
          İstemem adımıza davetiye basılsın

Çalmasın davul zurna kurulmasın masalar
Gelmesinler düğüne ne Ali ne Musa’lar
Düşünme sen hiç beni öldürmez bu tasalar
           Çok olsa yüreğime yetmiş karış kar yağar
           Bilirim her gecenin şafağında gün doğar

Her yeni doğan güne bin bir umut ekerim
Göstermem gözyaşımı gizli gizli dökerim
Kaderde firak varsa hiç gocunmam çekerim
        Dalmasın karagözün belirle sen yolunu
        Rabbim kayırır elbet yarattığı kulunu