Eski Çarıklarda Uyuyan Düşler

Sen bilmezsin eski çarıkları

Bu yüzden aymazlığın

Evlere bacadan düşer

Adı yok yalnızlığın

Koyaklara kar

Yüreklere dert

Talihin namert düşer

Kuru ekmek azığın

İçinde kor bir sevda

Umut ekersin duldalara

Budur tek dayanağın

Sarsılır her şey ansız

Kalır altında dağın

Bir daha yeniden dersin

Yollara gurbet ekersin

Komşuya gider gibi

Birgün çeker gidersin

Hasretten çatlar dudağın

Dönersin bir gecenin ayazında

Budanmış dalın budağın

Tanımaz çocukların

Herkes zamanı dokur seninle

Nakışı sen olursun kilimlerin

Çocuklar çelik-çomakta

Kızın elinde oya sen

Ah bir dönsen

Biz neler çektik bir bilsen

Sen diye sevdik eski çarıklarını

Hep bekledik yarını

Bilir misin kaç taneydi çocukların

Sahi baba neydi senin adın ?

Hayrettin YAZICI