Gitme Kal Bu Şiirde

bundandır
seni sevdiğim kadar şiiri sevmem
kirpiklerini sayarım hecelerde
ve okşadığım gibi saçlarını
okşarım senli mısraları
her kıt'ada buruk gülüşlerin,
her dizede iç çekişlerin gelir aklıma
sana bakar,
seni okur,
seni koklarım bembeyaz kağıtlarda
seni düşünürüm
özlemine gömüldüğüm her finalde
gidişin gibidir bitişi şiirimin.

şiir biter / gözüm dalar üç noktalarda
sen gidersin / aklım gider ardından
aklım gider / delişmen bir sevda çöker göğsüme
ay ışığı yanar odamda içten içe
loş ışıklar gezer yetim yüzümde
boynum yana iner / hüznüm yana
ıssız bırakırım kendimi, başıboş
sessiz bir ünlem boy verir yokluğunda,
kıvrılır koynuma sımsıcak gölgen
adeta virgül
boğuk bir mum kokusu yapışır nefesime
gırtlağımda yanar göz damarlarım
..yutkunurum
gel kal!

uçurumlarımda sarmaşık sarmaşık
hafızama dolaşan dipsiz bir soru
hangi kelimeden yana dönsem
ahvalime hayalin siner

neyim
nerdeyim
ey benim hüzün çiçeğim
güz yanaklım, nisan bakışlım
çal beni benden sonsuza kadar
kayıp adresler gibiyim olmadığın her yerde
dudaklarımda kavruk bir fısıltı var
yokluğun gurbet, varlığın aşktan öte
cismim isminle istilada sevgili
kazınmış beynime her harfin;
her çiçek seninle bahar
hücrelerimde desen desen sen
gönlüm, güneşe ölen berfin
kirpik uçlarımın bitimsiz çiy tanesi
bir nefes daha gitmesen...

varsın boy versin gece sabaha
düşlerime gelsen burcu burcu
dokunsan yüreğime usulca
burcumda yıldızlar söner
sen kal!

aklımı al yanına
ruhumu çal yarına
yıl boyu olsa da gidişin
bu bedende
yine bende
hep şiirde...

© hilmi yazgı
14.11.2011 /almanya