Bu Son Olsun

Bu son olsun ya rabbim,

Bu son;

Sokakta gördüğüm çorapsız çocuk,

Yanaklarında gözyaşı gördüğüm minnacık bebek,

Kış ortasında terlikle dolaşıp  simit satan, son çocuk.

Bu son olsun;

Kışın soğuğunda okulda olması gerekirken,

Bahtı gibi elleri kararmış boyacı çocuk,

Saatler gecenin on ikisini vurduğunda,

Kuytu köşede ateş yakıp ısınmaya çalışan son çocuk.

Bu son olsun;

Sabah fırına giderken dizleri tutmayan yaşlı adam,

Yalnız kaldığı evin kapısını tek başına açamayan,

Bir tas sıcak çorbadan mahrum kalan,

Evlatlarının merhametinden uzak kalan son yaşlı adam.

Bu son olsun;

Çocuğunu ortada bırakıp giden  anne,

Eşini bir çocukla baş başa bırakıp giden adam,

Anne babasını yalnız bırakıp giden evlat,

Bitip tükenmek üzere olan son aile.

Bu son olsun;

Doğuştan dünyanın renklerini görmeyen,

Görmeyen akan suyu, yağan yağmuru,

Bembeyaz karı,her sabah yeniden doğan güneşi,

Kalbiyle görmeye çalışan son adam.

Bu son olsun;

Sabaha bir kuru ekmeği bulamayan yaşlı teyze,

Çöpten artıkları toplayıp, hayata tutunan,

Ne bulduysa sokaktan alıp sobasını yakıp ısınmaya çalışan,

Yüzüne yalnızlığın hüznünün yansıdığı , son yaşlı teyze.

Bu son olsun ya rabbim,

Bu son,

Gözüme yaş düşüren  çocuk,

Ellerinden tuttuğum yaşlı teyze,

Sımsıkı sardığım yalnız adam.