Öğretmen

İrfan gülümüzdür, meşalemizdir

İlim kokar burcu burcu öğretmen

Sanmayın ki koca yılda bir gündür

Her zaman başımın tacı öğretmen

Hakkın ödeşilmez borçluyum sana

Neler öğretmedin, neler sen bana

Sen yokken benzerdim ışıksız hana

Cehalet en büyük acı öğretmen

Seni benzetirim Ak Şemsettin’e

Devrin Fatih’ini yetiştir yine

Kapalı kalplerin aç gir içine

Dinmez başka türlü sancı öğretmen

Bıraktığın izler silinmez, derin

Kalemin kılıçtan keskindir senin

Doktorlar, hekimler senin eserin

Öğrenciler yolcu, hancı öğretmen

Okullar en güzel çiçek tarlası

Orada güllerin, lalenin hası

Okumak herkesin düşü, rüyası

Sevgi binasının harcı öğretmen

Her beyin bilgiye susuzdur, açtır

Öğretmene cümle âlem muhtaçtır

Cehalet hastalık, bilgi ilaçtır

Şifa ocağının sacı öğretmen

Severim ben seni, severim elbet

Yüreğin doludur şefkat, merhamet

Elini öperim, saygı ve hürmet

Gönlümde en yüksek merci öğretmen

Abdulhadi der ki; öğretmen özüm

Öğretmen beynimdir, öğretmen gözüm

Öğretmen dilimde en tatlı sözüm

Ana, baba, abi, bacı öğretmen