Giden Ne Varsa Kendi Haline Bıraktım

Yitirilmiş günlerim var benim..

Yitirilmiş düşlerim..

Kırgınlıklarım var benim..

Aslında dokunmasın kimseler bana..

Dokunsalar incinecek kıvamdayım ne zamandır..

Kırdılar hayallerimi..

Öyle dediler..

Böyle dediler..

Herkes yazdı çizdi hakkımda ne var ne yok söylediler..

Ağzını açan konuştu ve kırdı yüreğimi..

Titremiyor artık gönlümün telleri..

Sadece üşüyorum o kadar..

Aldılar onu benden..Yokluk içindeyim artık..

Nasıl da izin verdim oysaki..

Savunmam gerekirdi şu sahipsiz kalbimi..

Kalkan kurmam lazımdı kendi çeperimde..

Olmadı..Yapamadım..

Ne deseler inandım..

Ne söyleseler buyum dedim..

Hangi rolü sunduysalar bana giydim onu..

Benimsedim..

Benim olmadığını bildiğim sahte bedenleri..

Ve şimdi bende sahteleştim kendi içimde..

Yalnızım sebebi inanmam ya da aldanmam..

Yalnızlık içime işledi..

Mutlu muyum muamma..

Ama üzgün de değilim aslında..

Bir ben var içimde..

Bir de boşluk..

Yalnızlık gelir doldurur..

Yarim İstanbul olur..

Ben yalnızlığa yar olurum..

Eşim düşüncelerim olur..

Düşüncelerim bir boşluk..

Boşluklar dolmaz…Doldurulmaz..

Meçhul olurum..

Kaybolurum..Parça parça..Gizli gizli silinirim..