Sen Dostumsun Benim

Beni görünce gülücüklerden saçan

sen dostumdun benim.

Seninle şenlenirdi bütün akşamlar

nerede kaldı şimdi,

seninle attığımız kahkahalar,

masamıza neşe veren masallar. 

Hele o şarkıların

eritirdi yufka yüreğimi

birkaç kadeh içip ağlayarak söylediğinde..

Bendim en çok, mest olan şarkılarından

gecelerin sırlarla dolu ötelerinde.

Sen dostumdun benim.

Günler seninle biterdi

Ve akşamlar seninle başlardı

ufkun alaca kızılı serilirken üstümüze..

Sırlarını en çok sen dökerdin bana

gecelerin en ileri saatlerinde.

Sen dostumdun' da benim.

Hatırlar' mısın?

Bir gece nasıl kızdırmıştın beni.

Hiç uyuyamamıştım

senin dişlerindeki testere gıcırtısından

ve sahilin kucağına zor atmıştım kendimi

Sana olan şaşkınlığımdan saygımdan.

Yine de, dostumdun benim.

Oysa şimdi.

Benden çok uzaksın.

Şu dostunu bir dedikoduya sattın sen.

ve selamını kelamını kestin beni bıraktın.

Sen arasan' da sormasan da yine,

Sen dostumsun benim…

09 Aralık 2011-12-09