BEKLEYİŞİN TÜRKÜSÜ
Ne fark etmiş ki
Açık ya da kapalı oluşu gözlerin,
Yalnızlığın kimsesizliğine sarılmışken…
Bir burukluk, bir eziklik…
Gönül!
Hangi handa kışlamak isterdin,
Diyemedin mi?
"Ay dolunaydaydı bu gece
Ve sen gene yoktun." dedirtti gece…
Bıçak kesiği bir ayaz yalarken teni,
Anne şefkatinden öte
Yâr okşasın istedi yüreği…
Saatler dursa, giden kalsa, ümit solmasa…
Heyhat!
Boş umutlarla geçti vakit…
Tan ağarıyor salına salına
Ve duvarlar yoruldu dinlemekten iç sesleri…
Güneşle dans edecek az sonra ümitsizlik
Ve horoz sesine karışacak fabrikanın düdüğü…
Kalk, yap iş başını da
Unut kimsesizliğini,
Gündüzün telaşına sakla
Gönlünün ıssızlığını.
13.12.2011
Serap DEMİRTÜRK
