Adımın Kibritinde Gizlenen Kimliğimin Yangını

Adımın Kibritinde Gizlenen Kimliğimin Yangını

*********************************Bir tohumun ölümü gibiydi aşk

*************************************Yeni kâinatlar açılırdı her yokoluşta

Adımın kibritinde kimliğimin yangınısın

“Sen beni benden daha iyi tanırsın”

Gündüz mevkîde makâmda

Gece günâhın koynunda

Yolculuğunu infâza hazırlayan zâlim

Kefen bezleri yapışırken ruhuna

Sessizliğin ıssızlığı hâkimdi bedene

Yemekler dağıtılıyordu kapısız karanlıkta

Gülmelerinin rengi ağırdı

Gözyaşın topraksız bir mezârda uyandı

Aralık korkuya teslîm sanâyi kokuyor bahçeler

Melda Leylâlarla kavrulurken düzenler

Süveydânın merkezine indi kıvılcım

Azametli çıktı düşmanlığın çınarı

Dünyâyı salladı jülîde ılgım

Kristal kürelerde film şeritleri

Sızıya gebe ahenkler yansıyor mâvi güllere

Lerzân köslerin frekansı ulaşıyor dikenlere

Dört yanı camdan gülistanın

Bülbül haykırırsa mekânı patlayacak zamanın

Işık denizinde yüzen dalgıç karaltıda vurgun yedi

Kimyâsı bozulalı kinâyeler delirdi

Mısra mısra yıkılıyor hânemiz

Vuslat haberi getirmiyor zarîf güvercinler

Hicviyeleri unutalı medhiyelerde boğulduk

Hazânlara yelken açtı kutsal hazînemiz

Erdemli güneşin câhil kralları kamerin nûrunu söndürdü

Riyâkârlık borsası dönüşe hazırlanan mazlûmu yoldan döndürdü

Füze kalkanları yüklü hayat arabalarında

Tekerleklerde senfonilere karışan ölümün sesi

Çılgın esriklikler doğdu tereddütün ışık hızıyla

Caddeleri soğukla kapladı gri perdeli evlerde büyüyen çocukların nefesi

Kim kurtaracak şimdi hüzzam güftelerle boğulan esi

Tek bir cevap yankılandı seheri özleyen ufukta

“Ölmeden önce ölecek” yürek lâzım insana

Tarihim inancım çalınan ruhum

Deli esmesin yel ne olursun gel

Aşkla beslenen mehtap yıldızsız semâlara dar

Cömert sahrâlara şükrân borcumuz var

(ikibinonbirin son demi)

Dursun Tiftik