Ben Buyum İşte

Ne zaman

dönsem arkama şöyle bir bakınsam

hatalarım sinsi, sinsi hep güler olurdur arkamdan.

Kendime kızarım, kaderime kızarım

ve doğrularım!

eğrilerim!

ve geçmişteki tüm yaşanmışlarım

düşmezken,  yakamdan...

İster yürürken olsun, ister otururken

ister yerken ister içerken

ve ister bir akşamüstü, sakinlikte ufku seyrederken

/Dalgın, dalgın bir deniz kenarında

boğulur gibi olurum, boğazımın düğümlenmesinden

bazen..

Ve bazen de, bir damla gözyaşım

istemeden,

süzülürdür, yanaklarımdan..

Sel olurdur duygularım çok zaman.

Irmak olur akardır, yavaş, yavaş, ben düşündükçe yatağından.

Bezen coşardır

ve bezen de yıkar, /bendinden bile aşardır

ben geçmişimle boğuşurken

İçimde kora dönüşmüş oturmuş duygularım…

Ve

bir de,

duygularım hissettiklerim geçerken aklımdan.

O içimdeki hasretliğin kora dönüştüğü kahrolası gecelerimde

yanarım terlerim, hatalarımdan…

Ben buyum işte...

Ne sen sor, ne de ben söyleyeyim derdimi.

daha sana.

Göğsüm çarpardır, geçmişimi her anışta.

Sanma ki yaşadım ben, her kes gibi güzellikleri

yaşadığım gençlikte

De /sanma aklım sevişte.

Geldim ben de ömrümün sonuna artık

yele vererek, sele vererek kendimi…

A.Yüksel Şanlı er

29 Aralık 2011-12-29