Şah Mat

Çıkar artık maskeni hiç uğraşma boşuna

Taş gediğine kondu ben seni deniyorum

Yaptığım bu son hamle gitmese de hoşuna

Oynadığın oyunda ben seni yeniyorum

Şairlik yürek işi çok ince hassas konu

Senin gibi ustalar çok iyi bilir bunu

Kaç perde var geride nasıl bitecek sonu

Seyrettiğim bu filme sanma ki kanıyorum

Radar ile arama yarenlerinde suçu

Yoksa çok daralacak hoşgöründe ki açı

Fazla sivri duruyor elde kalemin ucu

Sayfada bıraktığın izinden tanıyorum

Siperlere yatıp da dosta çekersen kama

Açtığın yaraları kapatmaz sonra yama

Belkide bir bildiğin vardır elbette ama

Gittiğin yol yol değil ben sana yanıyorum

Kim bastı nasırına bilmem neden hızlandın

Maksadın neydi senin söyle kimden gizlendin

Bilmez misin dostlarca hep aranıp özlendin

Amacın ders vermekti ben öyle sanıyorum

Kaldır artık peçeni bu gizem yakışmıyor

Görüyorsun ya kimse köşeye sıkışmıyor

Her akıl bir değil ki fikirler çakışmıyor

Böyle baktığın için seni çok kınıyorum