Yaşamın Ortası

Kırık dökük bir yaşamın ortasındayım.
Aynalarda kaldı gülen yüzüm...
Yüzler yabancı,yaşanmışlık aynı.
Hayatın o gizemli noktasındayım...

Gül yorgunu bir yürek,sevmesini unutmuş.
Yine ağlıyor arsız, seyriyor gözüm.
Unuttum sanırken yaşadığım günü,
Hala hülyaların yasındayım....

Dost vedası ,sazın telinde inleyiş şimdi.
Yitik yarınlarda üşüyen baharım.
Ben seni ararken,buldum da beni.
Bilmiyorum ki,aşkın neresindeyim...

Dahası gecenin düşü ,ayın hüznünde.
Kara bir bulut olur ışığı yutarım.
Bilirsin ya güller arasındaki kara dikeni,
Şimdi Tahir ile Zührenin arasındayım...

Kam idim dünde,şaman dediler belki de baksı...
Ne farkeder aşık değil mi aslı...şimdi ozanım.
Aşıklar sever sözü ilmik ilmik işleyeni,
Halim ayan,karacaoğlan sofrasındayım..