Gün Batarken

GÜN BATARKEN

Sığmaz olur gün batarken içim içime

Kanatlanıp gökyüzüne çıkasım gelir

Kartal gibi süzülerek kızıl göklerde

Yükseklerden yollarına bakasım gelir

Renkten renge girer ufuk güneş söndükçe

Benimle bir hüzünlenir mora döndükçe

Deli gönlüm isyan eder yari andıkça

Mor dağları aramızdan yıkasım gelir

Kızıllıklar kaybolup da akşam olunca

Hasret yakar yüreğimi yalnız kalınca

Bir de yarin mahzun hali akla gelince

Irmak gibi çağlayarak akasım gelir

Uzaklara gider ruhum sanki uçarak

Karanlığı deler geçer kanat açarak

İşte o an yare doğru ışık saçarak

Şimşek gibi parıldayıp çakasım gelir

Ayrılığın acıları dinsin isterim

Yüreğimde aşk ateşi yansın isterim

Beni gören bir top bulut sansın isterim

Duman duman yar üstüne çökesim gelir

Deniz küser aydınlıktan umut kestikçe

Yılmaz gibi kederlenir gece bastıkça

Tam bağrıma bir sam yeli vurup estikçe

Rüzgarlara dertlerimi dökesim gelir