Sensizlik

Karlı bir günde bu şehre
senin için geldim.
ne bu şehir beni sevdi
ne de ben bu şehri.

telefondayım şimdi.
geldiğim sebep
bu şehirden git diyor.
pencereden bakıyorum sonra
bungün de kar yağıyor.

ben Üsküdar'dan bilirim şehrin ışıklarını
bir de otobüs duraklarından
ışıklar sönmüş bugün şehirde
şehir seninle aydınlıktı
şimdi kör karanlık

otel odalarının kirli aynalarında
seyretmedeyim yalnızlığımı şimdilerde
ve ay karanlık gecelerde çıkmaktayım sokağa
ne gece hatırlar beni, ne ben geceyi

bildim, sabah bile seninle olmaktaymış
sensiz sabah bile kararmaktaymış
karamsar dudaklardan aydınlık
sözcükler çıkmamaktaymış

bildim, sensiz yaşanmamaktaymış