Gönlüm fokurduyor dilimde sükut

Farkında değilim sanma zamanın

Yapacağın varsa ellerimi tut

Dişlerini söküyorum her anın

Kan gölü deryalar girer düşüme

Ter içinde öpüyorum sabahı

Kar da kara yağar, gelde üşüme

Kainatla değiştirmezken ah’ı

Ölüm nasıl kolay öğren gel bizden

Bir pul değeri yok can yongasının

Hergün asılırız gözlerimizden

Aladır değeri kuş gagasının

Mağrıpten maşrıka ölüm tayları

Yularsız geçiyor sokağımızdan

Hesabetmiyoruz günü, ayları

Cehalet vuruyor şakağımızdan

Ziller çalınıyor post peşindeyiz

Kendi derimizi gagalayarak

Bir yalan rüyanın son düşündeyiz

Uyandırma Tanrım sen ağlayarak

Ahmaklığın ne çok varmış alimi

Çizilmiyor coğrafyası cetvelle

Yeter artık sende bırak elimi

Kandırma gönlümü yalancı gülle

Zehirmi kattılar aşına senin

Yatıyorsun böyle uzun rüyaya

Ahmağa ne yapsın, bu iman, bu din

Gündüz güne körsün, geceyse aya

Hayrettin YAZICI