Sokak Çocuğu

İstanbul'da bir sokak çocuğudur

yollara düşmüş masumiyeti çer çöp olmuş lif lif

ucu yanık sıla mektubu kadar nahif

zarif zarflarla postalanmış bile bile bilcümle

çıkmaz sokakların bilinmeyen adreslerine

ne kaloriferli akşamları orada

ne yatağında çarşafları gül kokulu bir oda

Fırat boylarından horoz sesli sabahları

haykırıp durur merdiven altı rüyalarında...

candır sevdadır yoldur

İstanbul'da sokak çocuğudur

gazel olmuş masumiyeti savrulurken

hovarda rüzgârında Haliç'in

beni kahreden

kahreden beni değildir

kalem tutmayan ellerinin su görmemiş karası

ezelden sürme deyip çekilmiş keman kaşa

beriden taç deyip giydirilmiş yiğit başa

ezeldendir beridendir bizdendir

gelip gidendir akıp gidendir

bir demokrasiler havası...

Galip Sertel