Yiğit Meydanında Eş Oldun Bana

Ben sana gönlümü verdiğim zaman

Gökte ulaşılmaz kuş oldun bana

Akıpta sineme girdiğin zaman

Cennet bahçesinde döş oldun bana.

Önümde engeller,ulaşamadım

El ele seninle dolaşamadım

Gözüne bakıpta konuşamadım

Gözümün üstünde kaş oldun bana.

Gurbet ellerinde tek bir başına

Çare olamadım gözün yaşına

Göğüs gerermişsin namert taşına

Şerefim kurtaran baş oldun bana.

Deli kız demiştim,deli tay gibi

Durmazsın yerinde gergin yay gibi

Silip süpürürsün,hoyrat çay gibi

Ömrümü uzatan yaş oldun bana.

Duydum ki, bir çakal girmiş bağına

Kılıç kuşanmışsın,çıkıp dağına

Kimseler almazsın aşk otağına

Geceler uykumda düş oldun bana.

Dağların karları erisin hele

Seninle verelim,her dem el ele

Meydan okuyarak rüzgara,sele

Deli çaylar gibi coş oldun bana.

Yiğidin erkeği,kadını olmaz

Mertlik bahçende çiçekler solmaz

Namerdin yanına ettiği kalmaz

Yiğit meydanında eş oldun bana.

Adam olunmuyor laf ile sözde

Tek can olacağız can ile közde

Herkesin harcıdır koşturmak düzde

Aşılmaz dağlarda marş oldun bana.

Namertler yollarda vermezse mola

Caka satacaksa hep sağa sola

Az kaldı sabreyle çıkarım yola

Vuracak yumrukta hırs oldun bana.

AHMET MORAN

30/01/2012