Umurunda Değilim

kimsenin umurunda değilim

kimsen de umurumda değil

doğanın gerçeği kabulümdür

toprağın kokusunda dur eğil

yanılgılarında tükenirken hep

eskiden beridir olduğun şehir

dökülmekte bu sıra yorgunluk

ayrılık kokusunda demlen bil

kaynayan yüreğinde şaşkınım

sarmalandığım geceden korku

dökülürken üzerimizde ağırlık

yağmurun kokusunda suyu sil

büyüsün bozulmadan toplanın

uyuduğun koynundan kaçılın

mavilikte uzar yüreğimde beni

aklımı başından sıyırdın gafil

kışın ayazında yandığım güne

düğümü çözülmesin gizindeyim

umurunda değilim ne düşünür

uğurlandı bir başındadır sefil

190212denizli