Hani benim neşem.

Hani…

Saçlarımın nasırlı ellerde okşandığı

Bir çomaca sevindiğim günlerim nerede.

Nerede şimdi…

Teyin (sincap ) peşinde, o ağaç bu ağaç koşuşturduğum

Serçelere tuzaklar kurduğum

Bostanlarda tarlalarda…

Lastik saban elimde koştuğum

O günler nerede…

 

Teldendi ilk oyuncağım.

Onu da ağabeyimden öğrenmiştim

Bir gün elinde bir tel çember yanıma geldi

Al dedi al, bu da senin araban işte…

Sonra…

Nasıl kullanacağımı gösterdi ben şaşkın bakarken

Nasıl sevinmiştim..

Görmeye değerdi neşem….

 

Doru bir atımız vardı.

Babam almıştı, köselerli yörüklerinden..

Nasıl severdim onu, nasıl severdim tımar etmesini

Ve yemini suyunu vermesini...

Onu mahalle çeşmesine sulamaya hep ben götürürdüm

Çok severdim de, ata binmesini…

Hele görmeliydiniz..

Eve ilk geldiğinde, nasıl sevinmiştim…

Görmeye değerdi neşem…

 

Güzeldi çocukluğum..

Yedi kardeşlerin en küçüğüydüm de eskiden

Hep sevildim…

Şımartıldım şımardım durdum

Ben Küçüğüm diye…

Bayramda seyranda hediyelere boğuldum…

Çocukluk günlerimde

Çok zaman okşandı da başım..

Görmeye değerdi
Çocukluk günlerimde neşem…

 

A.Yüksel Şanlı er

28 Şubat 2012

Antalya

( Hani Benim Neşem başlıklı yazı Ahmet Yüksel tarafından 28.02.2012 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu