Gece Tutanakları

 

 

 

 

 

 

Bir şiir
Kırılmıştır bir dizenin ilk harfinde
Alın yazılarına dip not düşen tanrı
Çekmiştir ipini şairin

 

 

Kendi yazdığımız masalların
Talan edilmiş öykülerinde
Yeni bir yaşam biçimi getirdim
Dalını ansızın terkeden
Sarı bir yaprak hüznünde
Yeni bir ölme biçimi getirdim
Korkularınıza yenik düştüğünüz anlarda
Acıların en çok yaşandığı-
Kadınların en çok ağladığı
Susarak ezberlenen
Yeni bir sevme biçimi getirdim

Kanımla yazdığım beyaz duvarınızdı ki siyah
Sürgülü kapınızdı ellerimin aurası
Fay hattı derinliğinde sesinizdi tutsaklığınız
Küfü anlatacak zehirdi içinizdeki pas
Kocaman bir yalnızlıktı yüzünüzün kıblesi
Gözleri berzaha bakan, yeni bir olma biçimi getirdim

Gece ışıyan katran olunca düşleriniz
Kan doğrarken melez sancılar uykunuza
Ve üşürken çıplak hayaleriniz bir yontunun gölgesinde
Temmus sıcaklığında türküler getirdim

 

Yüzünüzde emanet duran gülücüğünüzle
Kırarken ömrünüzü mavisinden
Hep aldattığınız kendinize
Yalansız mevsimler getirdim

 

Eskiyen bir yara gibi duran yüreğinize
Maskesiz sevgiler getirdim

 

Cesetimi astım isanın yanına
Kendi gövdeme bir çarmıh uydurdum
Muskama yazılmış  sadakat ayeti
Ne zaman güzel şeyler düşünsem
Ruhumu satar bir insan ihaneti

 

Erdim bir dagın hükmüyle buldum kendimi
Çözüldü giz bir ateşin hatmiyle yanarak
Tövbenizdim atıldım külümle ganj'a
Öldü sandınız, bir Mesihti arşı alemim
Gitim tanrılar divanına yundum arındım
Kuruyan kalbinize, kutsal yağmurlar getirdim

...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

cc